آی سارا

به قول کمند قوی ترین ادمها اونایی هستن که عزیزشون فوت میکنه ..مرگ عزیزشونو با چشم میبینن ولی بعدش بلند میشن و زندگی میکنن اونا سخت ترین چیز رو تو جهان از پسش براومدن پس از بقیه سختی ها هم برمیان 

راستش هر وقت به این فکر میکنم که من این همه افکار منفی دارم و افسرده ام و شاید خوب نشم هیچ وقت به حرف کمند فکر میکنم

میگم آی سارا تو تونستی مرگ پدرتو با چشم ببینی بعد از اون همه شوک و زجه و گریه بلند شی و زندگی کنی دوباره بخندی حالا نتونی از پس یه افسردگی بربیایی ؟ مگه میشه 

 

 

پ.ن)یه زولپیدم خوردم زود بخوابم با احسان فعلا قهرم یعنی اون با من قهره با اینه همیشه وانمود میکنم اصلا قهرش برام مهم نیست ولی مهمه تو روحیم 

درمان افسردگی

اگه قراره از من بپرسن که چه کاری از تماااااااام این دنیا سخت تره انجامش بدی قطعا میگم درمان افسردگی 

راستش میگن افسردگی مثل سرطانه ولی درمانش خیلی راحته این جمله رو چند سال پیش یه روانشناس بهم گفت نمیدونم شاید برای کسی که افسردگی مقطعی گرفته یا تازه رفته تو دنیای افسردگی این جمله صدق میکنه 

ولی من 14 ساله که از شروع افسردگی و خوردن اولین داروی افسردگیم میگذره 

خیلیه ...14 سال یه دنیاست

ولی خب اگه قرار باشه فقط 10 سال دیگه زنده باشم دوست دارم این 10 سال رو افسرده نباشم

 

 

اینا رو نوشتم که بگم امشب خیلی برنامه های رنگی رنگی برای درمان افسردگیم نوشتم 

قراره همشو اجرا کنم 

باشه سارا؟

تو مگه نمیخوای دنیای بدون افسردگی هم ببینی بعد بمیری؟؟؟؟

 

ازدواج تو واقعیت یا خیالم؟

راستش من سالها آرزوی زندگی متاهلی رو  داشتم ...آرزوی عشق ...آرزوی یه همدم 

من همسر نمیخواستم من یه پناه می خواستم برای همه ی خودم ...یه پشتیبان ...یه حامی که به جای تمام روزهای که مامان بابام بهم محبت نکردن تمام روزهای که با هم قهر بودن و من ارزوم بود باهام اشتی باشن و مثل یه خانواده دور هم باشیم و نبودیم 

اره میخواستم یکی باشه که بهم محبت بده عشق بده ...حالا جای خالی بابا رو پر کنه

جای تمام روزهای که احتیاج داشتم یکی بهم بگه سارا تو چقدر خوشگلی تو چقدر خوبی تو چقدر دوست داشتنی 

ولی کسی نبود

ولی کسی نگفت 

 

خب احسان تو دنیای واقعی نه تنها هیچ کدوم از اینا رو برطرف نکرد بلکه یه عالمه چالش و محدودیت هم داشت 

البته نه به این بدی که همیشه ازش یاد میکنم ولی چون این حس ها رو شایدم هیچ وقت بهم نداد 

 

انصافه؟

راستش خیلی خسته شدم از فکر کردن به خونه 

اینکه من سال دیگه کجام ؟ تهرانم یا پرند بدون احسان ؟؟؟؟ ...این روزها  شده همه فکر و ذکر من 

خیلی خسته ام ...نه خسته واژه ی خوبی نیست له ام 

الان داشتم فکر میکنم من چرا انقدر به ذهنم خیانت میکنم؟ راستش این حجم از فکر کردن این حجم از نگران بودن فاجعه س 

نه الان همیشه همین بودم تو هر دوره ای از زندگی نگران نشدن ها بودم 

البته این موضوع خیلی مهمه ...با یه بچه ی تنها رفتن تو پرند زندگی کردن مهمه بدون شوهر 

ولی راستش همیشه مشکلات من مهم بودن ولی قرار نیست این همه خودمو داغون کنم 

واقعا انصافه سارا؟

درهم بودن

از اینکه همیشه میخوام همه چیز رو خوب ببر جلو دیگه متنفرم 

درامد ماشین خونه رابطه زناشویی خوب مدیریت خونه کنترل بچه 

انگار یه عمری فقط ذهنم درگیره ...همه ی روز ذهنم درگیر درست کردنه 

اطرافیان بی خیال و من 

منی که هیچ وقت یه ذهن راحت برای خودم نزاشتم 

یه ذهنی که به هیچ چی فکر نکنه هیچ چیز غیر از خودش 

 

راستش باشگاه می تونست حالمو خوب کنه ولی ....

ولی از یه طرف تایم کاری زیاد احسان نزاشت برم 

 

پ.ن)امروز خونه رو خونه تکونی کردم ...بالکن واقعا پوکیده رو جکع کردم حمو